quedo impresionada, moi impresionada, por darme conta que non vin esa pistola ata que me fixeron fixarme nela. e pasaron dous anos!

a foto é falsa, e trae aínda agora consecuencias baseándose nesa foto de tal maneira que a memoria histórica queda falseada.

procurando outra imaxe da feminista, aparecen moitas discusións sobre a reputación desta señora.

o pasado aínda non está curado, doe hoxe en día, ábrense as feridas moi facilmente…

poño entón outra foto para completar a anotación do pasado.

sempre húmidos. sempre xusto por baixo da pel.

a calor fai que tire coa roupa. que me tumbe na cama sen que me rodee nengún tecido. nos meus soños todo é posible. e tento durmir.

mais ti non me deixas.

fasme levitar. flotar. suar. delirar. suspirar.

non me permites que o sono me leve.

déixome facer e a relaxación é total. completa. absoluta.

entón son eu quen non te deixo.

resísteste.

entro e invádesme. desapareces.

soñando esperta, espida. non durmo. non vivo. non existo.

soñei que escribía os meus soños.

remata desta maneira tan fermosa e contundente débora campos nos seus fíos invisibles a súa despedida do diario cultural, nesta nova etapa de censura encuberta.

coa escusa da austeridade van pechando programas, van calando bocas, mentras malgastan os cartos en enquisas mal feitas e inútiles coas que xustificar unha política absurda.

se fose posible un silencio absoluto, un calar todos ao mesmo tempo, non participar dos seus diálogos, non votar… ese silencio non otorgaría, sería ben reivindicativo. calo porque non teño nada que dicir ante as túas imbecilidades.

silencio…

…

…

ocorre que os imbéciles somos nós mesmos.

añado as lecturas en forma de blogs que recomenda.

só por ler cousas interesantes. que ben falta fai.

no comentario que ricardo arias deixa neste blog fala do minifundismo no terreo das ideas.

unha ten a sensación de que o debate, o gran debate que se está a producir agora mesmo non é máis que avivar un lume para ternos entretidos: falade da lingua, pensade na lingua, non miredes máis que a lingua… e mentras tanto adicámonos a vender todo o resto.

onde está o importante de verdade?

tal vez se se pensase nunha federación española podería confederarse con portugal (isto son os dous primeiros puntos da conclusión de sempre en galiza de castelao publicado no ano 1944!!!) tal vez… pero parece que a idea non vai por aí. parece que se fala dunha españa (unha soa) que se xunte con portugal.

e como se faría. unha comunidade máis na españa? ou sexa, unha absorción de portugal por parte de españa. non parece xusto, non?

unha confederación? aí xurdirían entón voces tratando de que algunhas das comunidades autónomas tiveran o mesmo status que o territorio de portugal. estaría disposto españa a isto?

parece que a idea é ben bonita se só se pensa na posibilidade, pero en canto se afonda un pouquichiño xurden espiñas.

en canto se fala dos idiomas, só neste punto, xa aparecen os problemas. nada de aprender portugués. para que? se os portugueses entenden ben o español! aquí se presenta en toda a súa magnitude os problema cos distintos idiomas que se falan na españa. idiomas españois? poderíase pensar, pero non, só son idiomas de zonas concretas, de autonomías. entón non son españolas? entón… (é como para non entender nada).

que alguén me explique que idoma se falaría, ou se aprendería, nesa unión ibérica. español en españa e portugués en portugal? que unión é esta?

e volvo ao de sempre. se un español non sabe os idiomas que se falan na súa terra, como vai pensar en aprender unha nova. que non sería tan nova, pois pódese pensar que xa se fala en galiza (con algunha diferencia, con outro sotaque) ah, claro, pero é que os españois non falan galego. ben, algúns si, non?

resumindo: ben difícil é que se convirta en realidade esta idea tan bonita. habería que mudar a mentalidade de moita xente. abrir a mente. ser máis libres. mais estamos presos dos nosos prexuicios imbéciles. tamén tería que haber máis coñecemento mútuo, por desgraza.

imaxe da bandeira collida de el bosque de la larga espera

ou sexa, que promova o coñecemento de toda a cultura española en toda españa.

existe o discurso españolista do español por riba de todo. existe o discurso periférico de defensa das súas particularidades.

onde está o discurso integrador, aberto, libre, de tentar coñecer o que é propio, de que todos os españois coñezan t o galego, o catalán, o basco, o asturiano, o cántabro, o navarro, o aragonés, o rioxano, o castelán (leonés e manchego), o madrileño, o extremeño, o andaluz, o valenciano, o murciano, o balear, o canario, o ceutí, o melillense?

somos ignorantes do noso, somos analfabetos das nosas letras.

elpais
elmundo
elperiodico

o malo non é que unha persoa faga estas declaracións, o malo é que non teña ningunha consecuencia. formamos parte dunha sociedade completamente durmida, aletargada.

canto máis coñezo á xente máis me escondo no monte.

sempre, continua procura do camiño que nunca se atopa. porque o camiño está baixo os pes.

blogaliza convértese en espazo conxunto. rede social que ninguén sabe o que significa.

neste momento inclúo a imaxe da que fuxía. mais non hai ningunha outra imaxe que me defina.

a imaxe, para que non haxa dúbidas, é de castelao. haberá que revisar e volver ler.

mmmmm…

non… me… sii… máis… para.

…

segue… frío… ar… húmido…

quente… calor… sospiro… ahh…

líquido…

…

baixa… te… me… subo…     lévame…

pracer… aahh.. pracer…

…

deixa… silencio…

… nada… só eu…

pequenas dúbidas ou preguntas que se me quedan no ar.

falan de bandos nacionalistas e bandos constitucionalistas. é moi tramposa esta confrontación. os partidos nacionalistas son tamén constitucionalistas, doutra maneira serían ilegalizados, non si?

100.000 votos nulos. moitos son. consecuencias de facer as ideas ilegais.

a ola do pp o invade todo de novo. a xente votou para botar a fraga. unha vez que xa non está, votou ao pp.

psoe e bng cometeron o erro de crer que só con sentarse no sillón xa mudaran o país. é necesario facelo moi ben para evitar comparacións co pp. se se entra no xogo político do pp, saen perdendo, o pp sabe facelo moitísimo mellor.

merécese a derrota. non se merece a victoria.

unha victoria baseada en radicalismos anti-galegos. oe oe oe, galicia é do pp, cántase en madrid. síntense donos de toda unha terra. e non será que tan só son os elexidos para gobernar 4 anos?

parece que agora irán en furgoneta, que modelo escollerán entre os que se fabrican en vigo? e por que non utilizan o que xa teñen? non, hai que facer aínda máis gasto. e non ían ser austeros?

non dicía o pp que tiña que gobernar o máis votado? que ocorre entón co pnv? o pse quere gobernar sen formar bandos. quere gobernar sen o pp. quere o apoio do pnv? e non lle dirá o pnv que eles teñen máis votos e máis escanos? difícil papeleta no país basco. veremos que ocorre nos próximos días.

o psoe vaise quedando sen os apoios nacionalistas. nin ciu, nin pnv, nin bng. igualiño que o pp. parece que o psoe e o pp xa teñen un compañeiro natural. e todos tan contentos.

é moi difícil pensar nun pacto psoe, pp, upyd?

dimite touriño. dimite baltar. non dimite quintana. o bng prefire facer as cousas no seu tempo. tal vez estean perdendo tempo. tal vez estean perdendo impacto mediático. descenden e non saben por que. só descenden. ao seu tempo, iso si.

necesítase un cambio de pensamento. social. político. non se pode avanzar para estar no mesmo lugar.

u-la intelixencia? e as ideas?

dentro de catro anos se o pp o fai mal, haberá outro cambio de goberno? se esta fose unha democracia, unha sociedade adulta desexaría que así fose. mais pódese considerar unha democracia adulta sen debates electorais, sen debates de ideas, sen propostas programáticas, sen autocrítica, sen crítica constructiva?

cando o insulto, a calumnia, a palla no ollo alleo son as únicas ferramentas de confrontación política mal irán os gobernados destes nenos infantiles e mal pagados de si mesmos mal chamados políticos.

e, ao final, a culpa é miña. e túa. nosa é a culpa. por deixarnos levar. por non esixir altitude de ideas. por conformarnos co todos son iguais.

entón?

abro os ollos.

non vexo nada aínda.

todo mudou.

(sen ideas aínda. renovando o vestiario, prescindindo de roupas vellas. espida, completamente espida)